Van 14 t/m 16 november 2025 werd er weer eens een IIC in Europa gehouden. Dit gebeurt niet heel vaak, meestal wordt het verder weg georganiseerd.
Een IIC is verplicht als je wil opgaan voor 4e dan, of hoger. Omdat het nu relatief dichtbij was, zijn Boosabum Kira, Sabums Tjerk, Jan en John en Sahyuns Ron en Art hier naartoe gegaan.
Allereerst vlogen we naar Wenen in Oostenrijk waar we een 7 persoons auto huurden en zo de grens van Slowakije over gingen naar Trnava. De heenreis verliep zeer voorspoedig en vlak na de middag arriveerden we bij het pension in Trnava. Een bijzondere meevaller was dat dit pension om de hoek van de sporthal was, waar de IIC gehouden werd! Wij kregen 2 keurige appartementen op de 3e etage. Na de registratie en betaling gingen wij omkleden om het eerste gedeelte van de IIC mee te maken.
De IIC werd gegeven door:
- Grandmaster Hector Marano uit Argentinië,
- Grandmaster Un Kim Lan uit Duitsland (geboren in Vietnam),
- Grandmaster Pierre Laquerre uit Canada,
- Grandmaster Jurek Jedut uit Polen,
- Master Virginia Dionisi uit België (geboren in Argentinië)
Ca. 350 deelnemers uit 31 verschillende landen waren aanwezig en ook de President van de ITF, Grandmaster Paul Weiler vereerde ons met zijn bezoek. Deelnemers van Martowirono, Tim Kool en In Nae Do Kwan waren ook vanuit Nederland aanwezig.
Na deze eerste halve dag, waarin diverse Tul behandeld werden, gingen we terug naar het pension om daarna een restaurant op te zoeken voor het avondeten. Dat vonden we op 5 minuten loopafstand van ons pension, waar we lekker gegeten hebben voor de helft van de prijs die we in Nederland gewend zijn. We hebben toen gelijk voor de volgende avond gereserveerd.
De volgende dag gingen we verder met diverse technieken, uiteraard weer een aantal veranderingen (dit gebeurt IEDERE IIC..)
Wat mij vooral opviel, is dat het ITF-Protocol slecht werd nageleefd door vele deelnemers.
Voorbeelden:
- als er iets werd uitgelegd door een Grandmaster, werd er door velen met elkaar gepraat, in plaats van op te letten wat er werd uitgelegd.
- zittend op de grond met de voetzolen naar de Grandmasters gericht.
- het niet buigen en groeten naar hoger gegradueerden.
- na de collectief groeten verdwenen veel deelnemers naar de tribune, kleedden zich om en gingen weg.
Deze voorbeelden zijn heel respectloos en een makkelijke manier om het deelname- certificaat te krijgen. Een DO-cursus zou zeker aan velen besteed zijn.
Op de laatste dag werden eerst de groepsfoto’s genomen en daarna de deelnemers opgesplitst in: 1e t/m 3e dan, 4e t/m 6e dan en 7e t/m 9e dan. De diverse Tul werden voor deze laatste groep in een andere ruimte dan de sporthal doorgenomen. Ook werden op de tweede dag alle vrouwen afgesplitst om onder leiding van Master Dionisi zelfverdediging te oefenen.
Aan het einde van de dag moesten alle Masters de certificaten uitdelen, wat een chaos werd vanwege het geschreeuw van namen, daarna werden nog verschillende foto’s genomen en gedag gezegd aan alle oude bekenden. Een IIC is altijd leerzaam, je blijft op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en het leuk om mensen te ontmoeten uit het verleden, maar ook om nieuwe vriendschappen op te doen. De thuisreis verliep ook prima, behalve dat we lang moesten wachten op het vliegveld van Wenen, maar uiteindelijk waren we om ca. 23.00 uur weer op Schiphol, waarna iedereen huiswaarts ging.
Sahyun Art.